Blog

Πρόκειται για το μοναδικό Yamaha που υπήρχε ανάμεσα στο στόλο των SX-R στην κατηγορία των γυναικών. Το συγκεκριμένο Yamaha ήταν εφοδιασμένο με ότι καλύτερο μπορούσε να προσφέρει η πείρα του αρχιμηχανικού της Rius Racing, Christophe Girello. Ο κινητήρας απέδιδε την ισχύ με νευρικό τρόπο σχεδόν από το ρελαντί. Αντίστοιχα η γάστρα είχε τέτοιο στήσιμο που έκανε το σκάφος να αναπηδάει σε κάθε άνοιγμα του γκαζιού, ωστόσο αυτό είναι το set up που προτιμάει η Laho. Το special ride plate της R&D το διαμόρφωνε την πλεύση και το έκανε πιο σταθερό στις υψηλές ταχύτητες. Σταθερό και εύκολο στην είσοδό του στην στροφή ήταν το SJ της Laho χάρτη στα πρόσθετα εμπρός sponsons της Rius Racing. Η κλιμάκωση της ισχύος ήταν σχετικά κοντή παρόλα αυτά ο Girello μου είπε ότι ανάλογα με τις συνθήκες το SJ της Laho άγγιζε τα 59μίλια/ώρα. Το θετικό στην περίπτωση ήταν ότι αποτέλεσε μία εξαίρεση στην κατηγορία των γυναικών και άξια η Laho κέρδισε πάνω σ’αυτό την δεύτερη θέση στην τελική βαθμολογία.

Η διπλή παγκόσμια πρωταθλήτρια αποτελεί μία σπουδαία αθλήτρια η οποία δεν υποστηρίζεται από κάποια ομάδα, ενώ μηχανικός της είναι ο ίδιος της ο σύζυγος, Parker Lund. Το σκάφος της είχε αισθητές αλλαγές από το περσινό με βασικό ατού, τη νέο μεταλλικό τιμόνι που άλλαξε ριζικά τη θέση οδήγησης. Επιπλέον, το σύστημα διεύθυνσης ήταν αρκετά σφιχτό όπως επίσης η λειτουργία του trim. Η ισχύς στο SX-R της Lund έκανε την εμφάνισή της δυναμικά από το χαμηλό φάσμα των στροφών χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σου έκοβε τα χέρια. Κατά αυτό τον τρόπο μπορούσες να διορθώσεις την πορεία σου χωρίς να κινδυνεύεις να χάσεις πρόσφυση ενώ βρισκόσουν υπό κλίση. Το καλό σετάρισμα της γάστρας (intake grate της Skat-Trak και το βελτιωμένο ride plate JSU) ενίσχυαν το κράτημα του σκάφος στην είσοδο, κατά την μέγιστη κλίση και την έξοδο της στροφής. Η τελική του ταχύτητα άγγιζε τα 60-60.5μίλια/ώρα χάρη στις προσεγμένες ρυθμίσεις του έμπειρου Parker. Σημειωτέον ότι το σκάφος της δεν αναπηδούσε καθόλου στοιχείο στο οποίο μετρούσε το πρόσθετο βάρος που είχε τοποθετηθεί στο εσωτερικό του μηχανοστασίου.

Σύστημα φρένου χρησιμοποιούσε κι ο Chris MacClugage. Η νεοσύστατη εταιρεία του Macc Racing σχεδίασε και κατασκεύασε το νέα trim tabs με την βοήθεια του Bill Chapin. Είναι ρυθμιζόμενα και ενεργοποιούνται μέσω της αντίστοιχης μανέτας. Ωστόσο, παρόλο ότι δεν είναι χρησιμοποιείται κάποιο υδραυλικό ή πνευματικό σύστημα, η μανέτα παραμένει μαλακή στη χρήση της κάτω από όλες τις συνθήκες. Η χρήση τους κρίνεται αναγκαία στο να ρίξει ο οδηγός τη μύτη του σκάφους πριν φθάσει στην στροφή και να κόψει την ταχύτητα του τετράχρονου σκάφους, το οποίο ως βαρύτερο από τα δίχρονα συνεχίζει να οδεύει έπειτα από το κλείσιμο του γκαζιού.

Νέο σύστημα για την ενεργοποίηση των trim tabs του αγωνιστικού Kawasaki STX-15F Supercharged χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της Kawasaki. Πιο συγκεκριμένα ο υπεύθυνος του R&D, εγκατέστησε μία φιάλη πεπιεσμένου αέρα στο εμπρός μέρος της γάστρας, η οποία παρείχε αέρα σε ένα πνευματικό μηχανισμό. Κατά συνέπεια ο Dustin Farthing μπορούσε να χρησιμοποιεί συχνά την αντίστοιχη μανέτα, με ιδιαίτερη ευκολία χωρίς να υποφέρει από το φαινόμενο του arm pump. ʼλλωστε το σύστημα αυτό εκτελούσε περισσότερο χρέη φρένου για να μπορεί να πλασαριστεί πιο σωστά στην είσοδο της στροφής. Ο Farthing είχα δύο μανέτες στο τιμόνι, μία για το drop nozzle και μία για τα trim tabs.

Στους 25ους Τελικούς του Παγκοσμίου (World Finals) o έλληνας αναβάτης Βασίλης Μωραΐτης συμμετείχε στην κατηγορία Masters Ski Open. Στο πρώτο σκέλος έπειτα από συναρπαστικές μάχες κατάφερε να ανέβει στην έκτη θέση οδηγώντας ένα σχεδόν limited ski (είχε μόνο κεφαλή, εξάτμιση και impeller) ανάμεσα στην πληθώρα των Superstock. Στο δεύτερο σκέλος της ημέρας, η καλή φυσική του κατάσταση αλλά κι η οδήγηση τακτικής ανταπέδωσαν, με αποτέλεσμα να τερματίσει στην τριάδα της τελικής κατάταξης. ʼριστη η επίδοση του έλληνα αθλητή αν σκεφτεί κανείς ότι έτρεχε με δανικό σκάφος, με προπόνηση μόλις 10 λεπτών σ’αυτό και φυσικά υποδεέστερο από πλευράς επιδόσεων.

Διέλυσε τον συναγωνισμό η Γιαπωνέζα Seiko Osawa στο φετινό πρωτάθλημα δείχνοντας αποφασισμένη να υπερασπιστεί τον άσο που είχε στο number plate του σκάφους της. Το άριστα προετοιμασμένο SX-R από την Speed Magic έκανε φτερά στα χέρια της. Κέρδισε με χαρακτηριστική άνεση το πρώτο σκέλος του αγώνα επωφελούμενη τις ποινές που είχαν “πέσει” σε κάποιες συναθλήτριές της. Στο δεύτερο οδήγησε με ασφάλεια πίσω από την Kanamori, στοιχεί που ήταν αρκετό για να εξασφαλίσει τον δεύτερο κατά σειρά παγκόσμιο τίτλο της.

Η απουσία διάσημων αναβατών από την κατηγορία του Freestyle αποτέλεσε ένα γεγονός που έθεσε πολλά ερωτήματα. ʼραγε η κατηγορία περνάει κάποια κρίση ή υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που κρατούν μακριά τους αναβάτες από το χώρο του Freestyle? Απείχαν διάσημοι ιάπωνες αναβάτες, καθώς επίσης ο βραζιλιάνος Lenzi και ο νεαρός βρετανός Lee Stone. Μόλις πέντε αναβάτες συμπλήρωσαν την κατηγορία Pro Freestyle γεγονός που απογοήτευσε το διψασμένα, για πλούσιο θέαμα, κοινό. Συνεπώς, ο περσινός πρωταθλητής Eric Malone δεν χρειάστηκε να προσπαθήσει πολύ για να προσθέσει άλλο ένα παγκόσμιο τίτλο στο ήδη πλούσιο παλμαρέ του. Οι εναέριες φιγούρες του έκοψαν κυριολεκτικά την ανάσα των θεατών. Το κοινό τον αποθέωσε μόλις εκτέλεσε το τριπλό back flip με άψογο συντονισμό και άνεση. Ο Malone συμμετείχε για άλλη μία σεζόν με το χειροποίητο σκάφος του, το οποίο έχει δεχθεί περαιτέρω βελτιώσεις από την περσινή σεζόν.