Blog

Τον περασμένο μήνα είχαμε δημοσιεύσει την πρώτη γενιάς γάστρα της Bullett Racing που ήταν κόπια του SX-R αλλά πιο ελαφριά και είχε ήδη ενσωματωμένα τα εμπρόσθια γνωστά ευρωπαϊκά sponsons. Ωστόσο, στους Τελικούς του Παγκοσμίου η εταιρεία παρουσίασε άλλη μία γάστρα που φέρει έντονες αλλαγές στο εμπρόσθιο τμήμα της καθώς επίσης τα παρατροπίδιά της που είναι πιο βαθιά. Επίσης, έχει μετατοπιστεί πιο πίσω η έδρα (set back) της τουρμπίνας στοιχείο που υπόσχεται καλύτερο πάτημα στην επιφάνεια του νερού. Η νέα γάστρα –όπως και η προηγούμενη- μπορεί να φιλοξενήσει δικύλινδρο ή τρικύλινδρο μοτέρ της Kawasaki και έχει όλες τις απαραίτητες βάσεις, τρύπες, παροχή διπλής ψύξης και trim για να είναι πλήρως εργοστασιακό. Φήμες αναφέρουν ότι η τιμή της είχε διακυμάνσεις το τελευταίο τριήμερο των Τελικών του Παγκοσμίου από 3.500-5.900 δολάρια.

Λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’90 η Sea Doo αποφάσισε να φύγει επίσημα ως εργοστασιακή ομάδα από τους αγώνες των pwc και στη συνέχεια ακολούθησε και η Yamaha. Η ομάδα της Kawasaki είναι η μοναδική εργοστασιακή παρουσία στο χώρο του Παγκοσμίου και χάρη σε αυτή αποκτάει ένα μεγαλύτερο κύρος όλο η εκδήλωση λόγω της επαγγελματικής προβολής και του όλου μεγέθους. Φέτος, κάτω από την εργοστασιακή τέντα της ομάδα βρίσκονταν τα σκάφη του Craig Warner και του Dustin Farthing ενώ πίσω από την πράσινη νταλίκα είχε εγκατασταθεί το motorhome του Kanamori. Η ομάδα δοκίμασε νέες ιδέες και συνταγή στο σκάφος του Warner και είχαμε την ευκαιρία να δούμε και να φωτογραφήσουμε λεπτομερώς το σκάφος του παρόλο ότι η Kawasaki θέλει να κρατήσει μυστικό το όλο project. Τους ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη που μας έδειξαν για άλλη μία χρονιά και συμφωνήσαμε να δημοσιεύσουμε το υλικό την κατάλληλη στιγμή.

Την στιγμή που όλοι οι δημοσιογράφοι βρίσκονταν στην στεριά και κατέγραφαν τις δηλώσεις της Emi Kanamori για την εκπληκτική διπλή της νίκη στην κατηγορία Pro AM Women Ski Limited o πολυπρωταθλητής Ελλάδος ʼκης Μαλούχος πατούσε στο νερό της Havasu και αποθανάτιζε τους πανηγυρισμούς της Kawasaki. Κατά αυτό τον τρόπο “έπιασε” μοναδικές στιγμές και η εικονιζόμενη φωτογραφία είναι ίσως μία από τις καλύτερες του τράβηξε εκείνη την στιγμή.

Φέτος ο Nicolas Rius εμφανίστηκε με ένα νέο σκάφος που απ’ότι είδαμε είχε καινούργιο set up στο turbo του (νέα διάταξη σωληνώσεων) αλλά το σημαντικότερο όλων ήταν ότι φορούσε μία από τις καινούργιες γάστρες του Lee Manvell και επιπλέον έφερε καινούργιο set up στο ride plate, τα sponsons και το drop nozzle. Το τελευταίο είναι σχεδιασμένο από την Rius Racing και φέρει αρκετές αλλαγές στις μοίρες των κώνων και τον τρόπο ένωσης αυτών. Επιπλέον έχει δοθεί μεγάλη προσοχή στην διάταξη των παραμέτρων του auto trim ώστε να είναι πολύ αέρινη η λειτουργία του χωρίς να εμφανίζει το σκαλοπάτι ή την σφίξη της λειτουργίας σε υψηλές ταχύτητες. Είναι κατασκευασμένο από μασίφ αλουμίνιο ωστόσο, όπως μας διαβεβαίωσε ο Nicolas παραμένει ελαφρύ.

Πολλοί πιστεύουν ότι οι “Παγκόσμιοι” αθλητές του Freestyle ξοδεύουν πολλές ώρες προπόνησης και ότι έχουν λυμένο το οικονομικό του πρόβλημα γι’αυτό και αποδίδουν τόσο καλά. Ωστόσο τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι γιατί αν δεν έχεις το ταλέντο και δεν έχει προπονηθεί σωστά δεν μπορείς να φθάσεις στο επίπεδο που απαιτεί η κατηγορία του Pro Freestyle. Φέτος, ο Rok Floranjck θα οδηγούσε το νέο σκάφος της RRP, μία συμφωνία που προφανώς σφραγίστηκε για την τελευταία εβδομάδα λίγες ημέρες πριν το μεγάλο Τελικό της κατηγορίας. Την προπαραμονή του αγώνα ο Rok έκανε προπόνηση μέχρι το βράδυ μιας και ήταν μόλις η δεύτερη ημέρα που οδηγούσε το συγκεκριμένο σκάφος. Ωστόσο, το πάλεψε πάρα πολύ και κατάφερε να ανέβει στην 3η θέση της κατηγορίας παρόλο ότι ο ανταγωνισμός ήταν πολύ ισχυρός.

Είδαμε πολλά πονηρά σκάφη στους Τελικούς του Παγκοσμίου αλλά αυτό μας εντυπωσίασε ιδιαίτερα ήταν το Ultra της Γιαπωνέζικης Success Speed που είχε φτιάξει ο Takahashi Sase. Το συγκεκριμένο φορούσε ελαφρύτερη γάστρα (hull και deck) περίεργα trim tabs μεγαλύτερα από αυτά που έχουμε δει στις ΗΠΑ και μία 16άφτερη τουρμπίνα της Rotax. Στο παρελθόν έχουμε δει ξανά αυτή την τουρμπίνα σε γάστρα 15F. Το σκάφος του Γιαπωνέζου Hajime Isahai πραγματικά πετούσε και αν δεν είχε κάποια προβλήματα θα είχε πλασαριστεί σε πολύ καλή θέση. Σημειωτέων δε ότι είναι ο πρωταθλητής Ιαπωνίας στην Pro Runabout Open.

Οδηγήσαμε το ταχύτερο Runabout που έχει βρεθεί στα χέρια μας και ο λόγος γίνεται για το σπέσιαλ FZR της R&D. Εφοδιασμένο με carbon γάστρα, και μοτέρ που έχει απλή αλλά προσεγμένη συνταγή σπάσαμε το φράγμα των 92mph και νιώσαμε την τρομακτική επιτάχυνση αλλά και την υποδειγματική ευστάθεια του μελλοντικού αγωνιστικού σκάφους. Ο κινητήρας δουλεύει με AvGas και λιγότερο αβανς από το νορμάλ FZR. Το πλήρες τεστ είναι δημοσιευμένο στην ενότητα Race Tests.